Tuesday, May 16, 2017

Pergi atau tidak pergi, yang mana lebih merugikan?

Nelo Vingada diumum sebagai ketua jurulatih negara yang baru.
(gambar: aspapoilasdobiscaia.blogspot.my)

Risau, gusar, dan bimbang. Lebih kurang sama sahaja maksudnya tetapi kegelisahan yang sedikit sebanyak dialami oleh skuad kebangsaan sebelum pergi ke Pyongyang untuk melawan pasukan Korea Utara memang ada asasnya. Lagipun bukankah pihak Persatuan Bolasepak Malaysia (FAM) sejak awal-awal lagi sudah mengemukakan permohonan kepada Konfederasi Bolasepak Asia (AFC) untuk bermain di gelanggang berkecuali demi kepentingan bersama atas dasar serta faktor keselamatan? Jadi mengapa pula pihak AFC masih lagi teragak-agak untuk membuat keputusan yang bertimbang rasa berkenaan rayuan tersebut?

Apabila Korea Utara sudah pun diberi tempoh masa yang cukup untuk mencadangkan tempat perlawanan neutral namun gagal memberikan jawapan, keadaan yang telah pun rumit itu tidak sepatutnya dirumitkan lagi oleh pihak AFC. Selepas perlawanan kelayakan Piala Asia ini telah ditunda dari 28 Mac 2017 ke tarikh baru 8 Jun 2017 (13 Ramadan 1438H*), Malaysia yang telah pun berusaha mencari ikhtiar yang terbaik kini hanya menanti giliran pihak AFC sahaja untuk melaksanakan tanggungjawabnya dengan adil serta saksama.

Khairy Jamaluddin sebagai Menteri Belia dan Sukan
telah menyerahkan kepada Kementerian Luar Negeri untuk
menasihatkan samada Malaysia boleh ke Pyongyang atau tidak.
(gambar: themalaysiantimes.com.my)

Umum mengetahui bahawa pasukan bolasepak negara langsung tidak terlibat dengan kes pembunuhan Kim Jong-nam, dan jauh sekali daripada hendak memberikan ulasan mengenai berita ujian peluru berpandu di negara yang mengamalkan ideologi Juche tersebut. Di sebalik ketidaktentuan yang sedang berlaku, Malaysia hanya mahukan sebuah perlawanan bolasepak yang dijalankan dengan lancar tanpa sebarang masalah, tiada halangan perjalanan dan seumpamanya. Seandainya pihak AFC dan juga Korea Utara benar-benar mampu menjamin kebebasan serta keselamatan dengan teratur maka barulah kita boleh menyaksikan satu permainan bolasepak yang penuh dengan semangat kesukanan.

Namun begitu, hingga setakat ini belum ada jaminan yang diberikan maka sebab itulah perlawanan tidak seharusnya diadakan di Pyongyang. Ia kurang sesuai buat masa ini berdasarkan logik akal. Sudah tentu perkara ini memerlukan kerjasama yang utuh daripada semua pihak terbabit, tetapi sekiranya pihak AFC berkeras mahu memaksa Malaysia bermain di Pyongyang maka Malaysia akan membuat pilihan. Membuat pilihan samada menarik diri serta berhadapan dengan risiko denda dan sebagainya, ataupun pergi juga ke Pyongyang dengan membawa misi yang berkaitan dengan bolasepak sahaja.

Wisma Putra akan menyatakan pendiriannya sebelum FAM
membuat keputusan bersabit dengan perlawanan tersebut.
(gambar: kekandasatria.blogspot.my)

Pergi atau tidak pergi ke Pyongyang, Malaysia barangkali sudah tahu bahawa ia berkemungkinan tinggi akan menanggung beban sejumlah kerugian. Cuma apa yang perlu diketahui dengan lebih mendalam adalah yang mana satu yang lebih merugikan agar dapat ditangani dengan sewajarnya. Terus terang boleh dikatakan, Korea Utara dikenali sebagai negara yang mempunyai pasukan bolasepak yang lebih kuat berbanding Malaysia. Lihat sahajalah kepada ranking Persekutuan Persatuan Bolasepak Antarabangsa (FIFA) dan lihat jugalah pencapaian Korea Utara dalam sejarahnya. Tidak pelik jikalau Korea Utara dianggap sebagai pilihan untuk menumpaskan Malaysia, dan keputusan yang sebaliknya samada seri apatah lagi kalah semestinya akan mengejutkan banyak pihak. Tidak perlu diragukan lagi, itulah jangkaan atau gambaran kasar sekiranya Malaysia ingin terbang ke Pyongyang untuk perlawanan tersebut.

Jika memilih untuk tidak pergi, maka Malaysia sampai bila-bila pun tidak akan tahu adakah sejarah baru akan tercipta ataupun sejarah lama akan terus berulang kembali. Meskipun Presiden FAM, Tunku Ismail Sultan Ibrahim dan pasukannya baru sahaja membawa masuk Nelo Vingada, seorang warganegara Portugis yang juga bekas pengurus sebuah kelab dari India iaitu NorthEast United FC sebagai ketua jurulatih negara, jawatan yang sebelumnya diisi oleh Datuk Ong Kim Swee itu masih lagi tetap menggalas harapan besar sebilangan besar rakyat Malaysia. Harapan tersebut bermula dengan para pemain tempatan yang terbaik dikumpulkan secara merit dari seluruh negara untuk mewakili skuad kebangsaan. Seterusnya, pasukan Harimau Malaya yang dibentuk berupaya menjaringkan gol melebihi gol yang dibolosi dan kemudiannya memenangi perlawanan-perlawanan penting sebelum dinobatkan sebagai gergasi rantau Asia Tenggara, bakal johan benua Asia, mahupun calon juara dunia.

Mampukah Eduardo Manuel Vingada memberikan perubahan
yang positif buat Malaysia seperti mana yang beliau lakukan
untuk juara Piala Asia tahun 1996 iaitu Arab Saudi?
(gambar: midialab.org)

"You can't win if you don't play." - Jimmy Chance


Sunday, April 16, 2017

Apa yang tidak kena dengan bolasepak Malaysia?

Harapan rakyat adalah negara dibawa keluar dari masa
lampau yang gelap ke arah masa depan yang lebih cerah.
(gambar: www.rojakdaily.com)

Walaupun bekas penyerang kebangsaan awal tahun 2000an dahulu iaitu Akmal Rizal Ahmad Rakhli telah pun menggantungkan butnya dan mula menjinakkan diri sebagai pengulas sukan pula, namun terdapat beberapa rakan seperjuangannya yang masih lagi bermain sehingga kini. Meskipun sudah dianggap sebagai pemain senior dan mungkin semakin jauh daripada panggilan untuk menyertai skuad negara tetapi Indra Putra Mahayuddin, Norhafiz Zamani Misbah, mahupun Mohd Shukor Adan (yang telah bersara di peringkat antarabangsa) kekal sebagai tonggak penting buat pasukan masing-masing dalam Liga Malaysia (Liga-M).

Malaysia sememangnya sering dianugerahkan dengan ramai pemain bolasepak tempatan yang berbakat, namun seringkali juga bakat tersebut disia-siakan begitu sahaja. Selepas beberapa tahun sahaja, banyak sekali pemain-pemain muda berbakat mulai hilang daripada pandangan. Mereka bukannya menjadi orang halimunan atau ke luar negara tetapi telah diketepikan bagi memberi ruang kepada pemain-pemain import yang entah apa-apa. Padahal, kebanyakan awang import yang kini beraksi di Liga-M langsung tidak setaraf dengan pemain-pemain bintang yang lalu seperti Bambang Pamungkas, Elie Aiboy, Baichung Bhutia, Kiatisuk Senamuang, Worrawoot Srimaka, Mehmet Durakovic, Stephen Keshi, Felipe Melo, Dani Guiza, Pablo Aimar, Luciano Figueroa, Merzagua Abderrazak, Scott Ollerenshaw, Alistair Edwards, Abbas Saad, Zsolt Bücs, dan lain-lain. Jangan katakan Tony Cottee, skuad NFDP (Program Pembangunan Bolasepak Negara) pun nampak lebih hebat lagi berbanding awang import yang bukan sahaja tidak dikenali tetapi juga belum pun menyarung jersi kebangsaan negara mereka.

Angan-angan sahaja: Barisan kesebelasan utama negara dalam alam maya.
(kredit: eurosport.com)

Oleh sebab itu, transisi atau peralihan pemain senior kepada pemain junior sejak kebelakangan ini tidak dapat berjalan dengan lancar. Jika dahulu ada Dol Fatah, kemudian Dollah Don sebagai perintis, Abdul Ghani Minhat telah berhasil menyerahkan obor perjuangan kepada Mokhtar Dahari sebelum diberikan pula kepada Hassan Sani. Masuk tahun 1990an, gejala rasuah (bookie, kelong) yang entah mana datangnya telah dikantoikan secara berleluasa. Bukan hendak salahkan satu pihak sahaja, tetapi disebabkan sindiket menjual permainan untuk perjudian maka telah lenyaplah bakat-bakat yang istimewa seperti Matlan Marjan dan Azizol Abu Haniffah. Mujurlah masih terselamat beberapa pemain seperti Khairul Azman Mohamed, Zainal Abidin Hassan, Dollah Salleh, Hashim Mustapha, dan Azman Adnan. Kalau tidak, bertambah pudarlah, tawar, dan malapnya kancah bolasepak negara.

Kemudian, sedikit demi sedikit, bakat bolasepak tanahair mula berputik semula. Nama-nama yang tidak kurang hebatnya mula kedengaran. Zulfakri Ashaari, Nidzam Adzha Yusoff, Che Zambil Ahmad, Rafdi Abdul Rashid, Manzoor Azwira Abdul Wahid, Rusdi Suparman, Anuar Abu Bakar, Shamsurin Abdul Rahman, S. Paidiya Rau, Liew Kim Tu, Zami Mohd Noor, Azmi Mohamad, Rusdee Sulong, Azizul Kamaluddin, Wan Rohaimi Wan Ismail, Sapian Abdul Wahid, Harun Laban, Bobby Pian, Suharmin Yusof, dan beberapa nama lagi. Elok-elok baru hendak bangun, tiba-tiba skuad senior kebangsaan dibubarkan. Gantinya, adalah sekumpulan pemain belia yang dinamakan sebagai skuad projek Olimpik 2000. Masih mentah dan kurang berpengalaman pada waktu itu telah menyebabkan bakat-bakat muda yang berpotensi tinggi seperti Khalid Jamlus, V. Saravanan, Tengku Hazman Raja Hassan, Chow Chee Weng, Gilbert Cassidy Gawing, Megat Amir Faisal, dan Jamsari Sabian terbantut di tengah jalan. Tanpa memenangi sebarang kejohanan yang melepasi peringkat nasional, mereka juga dipersalahkan sepenuhnya kerana gagal mencapai sasaran (yakni mara ke Sukan Olimpik tahun 2000 di Sydney, Australia).

Akmal Rizal Rakhli dan Khalid Jamlus,
malah Shawal Johadi pun, telah
jalankan tugas mereka.
(sumber: ww1.utusan.com.my)

Maka, yang berpengalaman diabaikan, dan yang berpotensi dirosakkan. Inilah yang dikatakan 'yang dikejar tak dapat, yang dikendong berciciran'. Hasilnya, zaman kegemilangan bolasepak negara berlalu begitu sahaja dan semakin sukar untuk dikembalikan. Walaupun begitu, bibit-bibit keyakinan kembali kelihatan apabila sebuah generasi baru (sebahagiannya merupakan lepasan skuad Olimpik 2000) telah membersihkan jalan yang sebelum ini begitu banyak halangan. Sekalipun kejayaan besar tidak dicapai pada zaman mereka, sekurang-kurangnya mereka membantu memberikan laluan kepada generasi-genarasi yang akan datang untuk memperoleh kejayaan yang amat ditunggu-tunggukan. Generasi yang dimaksudkan tersebut adalah generasi Akmal Rizal, termasuklah Hairuddin Omar, Liew Kit Kong, Mohd Nizaruddin Yusof, dan rakan-rakan. Dengan tunjuk ajar yang mereka kongsikanlah, maka Safee Sali, Amri Yahyah, Norshahrul Idlan Talaha, Safiq Rahim, serta yang lain-lainnya berjaya juga meraih kejuaraan Asia Tenggara (Piala AFF 2010) yang sangat bermakna buat negara.

Kini, tanggungjawab besar menanti di bahu pemain-pemain generasi muda masakini. Tak 'kanlah hanya berpuas hati apabila menang menentang negara-negara Asean sahaja. Sudah tiba masanya untuk kembali menyaingi negara-negara Asia yang lain. Jepun dan Korea Selatan sudah tentulah, tetapi juga negara-negara seperti Arab Saudi, Iran, China, dan sebagainya. Selagi masih terkebelakang di benua Asia, usah bermimpilah untuk bertandang ke benua Eropah atau benua Amerika Selatan. Oleh itu, jangan lagi menyorok di belakang tirai yang lutsinar, memang tiada gunanya. Para peminat serta para penyokong bolasepak yang tertentu adakalanya tertanya-tanya ke mana perginya pemain-pemain harapan seperti Titus James Palani, Ahmad Aminuddin Shaharuddin, dan Samransak Kram. Adakah masih boleh berbakti untuk negara? Jika tidak, adakah kerana tidak mampu atau tidak mahu? Soalan yang sama akan ditanya kepada Nazmi Faiz Mansor, Irfan Fazail, Afiq Fazail, Syahrul Azwari Ibrahim, Nik Shahrul Azim Abdul Halim, Rozaimi Abdul Rahman, Ashri Chuchu, Matthew Davies, Fazly Mazlan, Amer Saidin, Kogileswaran Raj, S. Kumaahran, Faisal Abdul Halim, Ariff Farhan Md Isa, Mohd Ridzuan Abdunloh, Farhan Abu Bakar, Ahmad Syihan Hazmi Mohamed, Haziq Nadzli, Mohd Syamer Kutty Abba, Adib Zainuddin, Najmuddin Samat, dan kesemua pemain bolasepak profesional negara yang belum ingin bersara.


Thursday, April 6, 2017

Ujibakat 'Mencari Ramli' musim 6 di Sarawak

Program realiti TV 'Mencari Ramli' akan mengadakan sesi ujibakat pada 8 dan 9 April 2017 jam 7 pagi hingga 6 petang bertempat di Padang Bolasepak Perumahan Fasa 2, Jalan Astana, Petra Jaya, Kuching, Sarawak (terdapat pertukaran lokasi, bukan lagi di SMK Tabuan Jaya).

Selepas Sarawak, minggu ke-11 akan diadakan di Kompleks Belia dan Sukan Likas, Kota Kinabalu, Sabah pada 15 dan 16 April 2017 manakala minggu ke-12 (yang terakhir bagi musim ini) akan diadakan di Stadium Mini, Kompleks Sukan UPM, Serdang, Selangor pada 22 dan 23 April 2017.

Ia terbuka kepada semua remaja lelaki warganegara Malaysia berusia di antara tiga belas (13) hingga enam belas (16) tahun bagi merebut gelaran Ramli sekaligus berpeluang memenangi hadiah lumayan berupa lawatan ke United Kingdom untuk mengikuti program latihan bolasepak di Manchester United Soccer School (MUSS).

Program tersebut dianjurkan oleh Telekom Malaysia Berhad dengan kerjasama Majlis Sukan Negara (MSN), Persatuan Bolasepak Malaysia (FAM) selaku badan induk bolasepak di Malaysia, Kementerian Pendidikan Malaysia (KPM) dan Manchester United Football Club (MUFC). Dengan menyertai program tersebut, peserta bersetuju untuk mematuhi Terma & Syarat yang telah ditetapkan.


Sila rujuk yang berikut untuk maklumat lanjut:

Laman web rasmi 'Mencari Ramli' - http://teammalaysia.my/mr6/

Blog SarawakCrocs




Wednesday, April 5, 2017

Harimau Malaya mengaum kembali

Harimau mempunyai beberapa spesis. Bagi orang-orang Melayu, mereka kadangkala menyebut nama binatang tersebut sebagai "ghimau" atau "pak belang". Haiwan liar yang biasanya berkeliaran di pedalaman semenanjung Tanah Melayu ini digelar sebagai Panthera tigris jacksoni dalam istilah sains untuk sejenis subspesis harimau, dan selain itu dipanggil juga Malayan tiger dalam Bahasa Inggeris. Malangnya, ia kini semakin terancam dengan ancaman kepupusan apabila hanya terdapat kira-kira 250 hingga 340 ekor dewasa sahaja mengikut kajian yang telah dibuat.

Ilustrasi oleh Maman Rosnan
(kredit: www.behance.net)

Panthera tigris tigris atau harimau Benggala merupakan subspesis harimau yang paling banyak didapati di dunia manakala subspesis yang lain-lain adalah seperti harimau Indochina (Panthera tigris corbetti), harimau Sumatera (Panthera tigris sumatrae), dan harimau Siberia (Panthera tigris altaica). Dahulu terdapat juga harimau Jawa dan harimau Bali, namun kedua-duanya telah pun pupus.

Apa yang pelik, menurut persetujuan umum para pengkaji saintifik semasa, tidak pernah diketemui sebarang harimau di kepulauan Borneo (selain yang diambil oleh pihak zoo), tidak kiralah samada di Brunei, Kalimantan (Indonesia), Sarawak, Sabah, mahupun Labuan. Adakah ia telah pupus atau memang tidak wujud di situ, sedangkan suku asli Dayak Ngaju di Kalimantan Tengah ada menyebut "haramaung" untuk nama harimau? Oleh itu, siapa sahaja yang menjumpai spesis harimau di Borneo sudah tentu akan mencipta sejarah yang tersendiri memandangkan belum ada sesiapa pun lagi yang mampu menemuinya hingga setakat ini.

Peta kewujudan pelbagai spesis rimau
(sumber: news.mongabay.com)

Ramai yang tersalah anggap, bahawa nama gelaran pasukan bolasepak kebangsaan Malaysia iaitu 'Harimau Malaya' adalah semata-mata berdasarkan haiwan yang dinamakan sebagai Panthera tigris jacksoni tersebut. Walaupun tidak dinafikan bahawa Panthera tigris jacksoni yang disebut juga Malayan tiger benar-benar wujud (harap-harapnya tidaklah nanti menjadi pupus), gelaran 'Harimau Malaya' sebenarnya adalah satu pengiktirafan sempena tokoh lagenda bolasepak tanahair yang tidak lain dan tidak bukan, Dollah Don. Jika dahulu dia hampir dilupakan begitu sahaja, kini dengan kemudahan teknologi komunikasi dan maklumat yang canggih telah mengangkat semula namanya ke tempat yang sepatutnya.

Berdasarkan cerita sejarah, Dollah Don diberi nama jolokan 'Harimau Malaya' oleh Bung Karno, Presiden pertama Indonesia. Kisahnya, dalam satu perlawanan di Jakarta pada tahun 1953, Dollah Don menjaringkan hat-trick untuk mendapatkan keputusan seri setelah pasukannya ketinggalan 3-0 pada separuh masa pertama. Selepas peristiwa yang amat mengagumkan Presiden Sukarno itu, Dollah Don menjadi pemain yang asal dan yang pertama sekali dikenali sebagai 'Harimau Malaya'. Semenjak daripada itulah, nama jolokan penyerang kelahiran Johor (yang bakatnya dicungkil oleh jurulatihnya Dol Fatah dari Singapura) tersebut turut dipinjamkan kepada setiap pemain yang menyarung jersi kebangsaan dan seterusnya terus diabadikan sebagai gelaran istimewa buat skuad kebangsaan.

Dollah Don berupaya mencatat
masa 10.60 saat dalam larian
100 meter pada masa mudanya.
(gambar: www.suara.tv)

Oleh yang demikian, rakyat Malaysia di negeri Sabah dan Sarawak mahupun negeri-negeri di semenanjung tidak perlu merasa risau, gusar, atau bimbang mengenai gelaran 'Harimau Malaya' ini. Skuad 'Harimau Malaya' masih lagi mewakili negara Malaysia, malahan sejak dahulu lagi seiring dengan perkembangan zaman. Maka, keputusan Tunku Mahkota Johor Tunku Ismail Sultan Ibrahim sebagai Presiden FAM yang baharu untuk mengembalikan semula gelaran bersejarah tersebut amatlah dialu-alukan dan perlu disambut baik oleh kesemua warganegara Malaysia yang ambil peduli tentang perkara ini.

Sewaktu Tunku Abdul Rahman Putra Al-Haj ibni Almarhum Sultan Abdul Hamid Halim Shah memulakan pembinaan Stadium Merdeka dahulu, beliau tidaklah mahu golongan majoriti Muslim hanya hadir ke stadium tetapi tidak ke masjid. Begitu juga dengan pembinaan Stadium Nasional Bukit Jalil yang diusahakan oleh Tun Dr Mahathir Mohamad. Akan tetapi, stadium hanyalah sebagai suatu peluang bagi rakyat yang berbilang kaum untuk mengetepikan perbezaan serta merapatkan jurang yang terbina dalam bidang politik, ekonomi, dan juga sosial. Sekiranya mahukan yang positif, sukan bolasepak seharusnya menjadi alat perpaduan rakyat dan bukannya penyebab kepada perpecahan.

Semasa penjajahan Jepun sekalipun tidak menghalang
keghairahan Tunku Abdul Rahman terhadap sukan bolasepak.
(kredit: berun)

Bagi yang Muslim, sama-samalah kita menyedekahkan surah al-Fatihah buat semua telah pergi sebelum kita. Semoga Allah mencucuri rahmat ke atas mereka dan mengampuni kita semua.


Saturday, March 25, 2017

Pemain-pemain lagenda Asia Tenggara

Walaupun kualiti bolasepak negara-negara yang berada di rantau Asia Tenggara kelihatan agak terkebelakang dan kurang bermutu berbanding beberapa negara Asia yang lain, apatah lagi jika hendak dibandingkan dengan negara-negara kuasa besar bolasepak dunia, sepuluh negara tersebut juga sebenarnya mempunyai sejarahnya yang tersendiri.

Sebagai contoh, negara Indonesia yang belum merdeka dan dikenali pada waktu itu sebagai Hindia Timur Belanda (Dutch East Indies) berjaya menjadi bukan sahaja negara Asia Tenggara yang pertama ke Piala Dunia FIFA tetapi juga wakil yang pertama di kalangan negara-negara Asia. Sayang sekali apabila kehadiran Hindia Timur Belanda di Perancis pada tahun 1938 merupakan satu-satunya penampilan dari Asia Tenggara ke Piala Dunia hingga setakat ini. Semenjak itu, benua Asia kini mempunyai pencabar-pencabar yang jauh lebih kuat di pentas antarabangsa dengan Asia Timur (Timur Jauh) dan Asia Barat (Timur Tengah) menjadi peneraju utama. 

Barisan pemain Hindia Timur Belanda
(sumber: scoopnest.com)

Maka, tidak hairanlah mengapa hanya Jepun, Korea Selatan, Korea Utara, China, Arab Saudi, atau Iran sahaja yang disebut-sebut menjadi pilihan utama untuk mewakili benua Asia. Lagipun, tidak ada lagi Burma*, Malaya, atau Siam. Bertambah rumit, negara Australia yang terletak di benua Australasia pun entah bagaimana berpindah menyertai negara-negara Asia. Sempadan menjadi kabur sampaikan Timor-Leste (dahulu Timor Timur) pun tidak jelas berada di benua yang mana. Mujurlah entiti yang dipanggil "Israel" telah dimasukkan ke Eropah. Kalau tidak, bertambah banyaklah pesaing bagi negara-negara Asia Tenggara.

Bagi menaikkan sedikit semangat penggemar bolasepak di rantau Asia Tenggara, izinkan DBS (duniabolasepak.blogspot.my) menyenaraikan sekurang-kurangnya seorang pemain bolasepak hebat atau lagenda bagi setiap negara anggota ASEAN (Association of Southeast Asian Nations) tanpa mengikut aturan yang tertentu.


1. Kiatisuk Senamuang (Thailand)
Kiatisuk Senamuang
Seorang polis berpangkat leftenan, bekas pemain Perlis FA ini digelar "Zico" sempena pemain ternama Brazil yang menjadi pujaannya. Dahulu bermain sebagai penyerang, kini beliau mengambil pengalaman di tepi padang pula sebagai ketua jurulatih skuad kebangsaan Thailand dan pasukan bawah-23 Thailand. Menjuarai Kejohanan Bolasepak ASEAN (Piala AFF) sebanyak tiga kali (1996, 2000, 2002) sebagai pemain dan setakat ini sudah dua kali sebagai jurulatih (2014, 2016).


2. Fandi Ahmad (Singapura)
Fandi Ahmad
Kota Singa amat sinonim dengan lagenda ulung ini. Ayahnya iaitu Ahmad Wartam juga merupakan bekas pemain kebangsaan Singapura tetapi bermain sebagai penjaga gawang. Dianggap sebagai salah seorang pemain penyerang terbaik di Asia, beliau kini menceburi bidang kejurulatihan pula dan pernah memberikan kejuaraan buat Singapore Armed Forces (SAFFC) sebanyak dua kali pada tahun 2000 dan 2002 dalam S.League.


3. Mokhtar Dahari (Malaysia)
Mokhtar Dahari
Meskipun pemain lagenda kesayangan rakyat Malaysia ini tidak pernah membawa negara beraksi ke Piala Dunia, pengorbanannya masih tetap dikenang kerana kejayaan besar beliau adalah kesungguhannya untuk menjulang semangat orang-orang di sekelilingnya tidak kiralah waktu menang ataupun kalah. Ini terbukti apabila beliau terpaksa mengumumkan persaraan di peringkat antarabangsa sebanyak tiga kali sebelum betul-betul bersara. Sejak pemergiannya di usia yang agak muda selepas bertarung dengan muscular dystrophy, namanya sehingga kini terus menyala membakar semangat.


4. Le Huynh Duc (Vietnam)
Le Huynh Duc
Bekas penyerang kebangsaan Vietnam ini merupakan yang pertama dari negaranya yang bermain untuk kelab di luar negara apabila ditandatangani oleh Chongqing Lifan FC dari China pada 2001. Sebagai pemain, beliau mencatat sejarah apabila menyertai Sukan SEA tiga kali berturut-turut (1995, 1997, 1999) manakala Piala AFF pula sebanyak 5 kali (1996, 1998, 2000, 2002, 2004). Pernah dilantik sebagai penolong jurulatih pasukan kebangsaan Vietnam, beliau kini sedang giat melatih SHB Đà Nẵng FC, pasukan yang beliau sendiri pernah bawakan kejuaraan V-League pada tahun 2009.


5. Andi Ramang (Indonesia)
Andi Ramang
Muncul bersama kelab bolasepak tertua Indonesia iaitu Persatuan Sepakbola Makassar (PSM/Makassar Voetbal Bond), lagenda yang bernama Andi Ramang ini juga dikenali sebagai Rusli Ramang dalam dokumen rasmi FIFA. Pernah mewakili Indonesia dalam Sukan Olimpik tahun 1956 di Melbourne, Australia, beliau menjadi terkenal apabila banyak menjaringkan gol melalui sepakan gunting malah turut mampu menghasilkan gol terus daripada tendangan sudut.


6. Myo Hlaing Win (Myanmar)
Myo Hlaing Win
Penjaring terbanyak Piala AFF tahun 1998 ini menabur bakti sebagai penyerang kebangsaan Myanmar tidak lama dahulu. Kini sudah menjadi seorang jurulatih, antara pengalaman beliau dalam bidang kejurulatihan adalah melatih Nay Pyi Taw FC dan juga pasukan bawah-19 Myanmar.


7. Paulino Alcantara (Filipina)
Paulino Alcantara
Pemilik nama Paulino Alcántara Riestrá ini merupakan penjaring terbanyak dalam sejarah FC Barcelona sebelum rekodnya dipecahkan oleh seorang pemain dari Argentina, siapa lagi kalau bukan Leo Messi. Dilahirkan di Kota Iloilo, Filipina, beliau pernah menyarung jersi Catalonia dan Sepanyol, selain daripada negara asalnya iaitu Filipina. Membuat penampilan sulung untuk FC Barcelona ketika baru berumur 15 tahun, beliau masih lagi memegang rekod sebagai pemain termuda yang pernah bermain dan menjaringkan gol bagi kelab tersebut. Menjadi doktor selepas bersara sebagai pemain, beliau juga sempat melatih pasukan kebangsaan Sepanyol.


8. Hok Sochetra (Kemboja)
Hok Sochetra
Pernah melatih pasukan kebangsaan Kemboja pada tahun 2012, dahulu beliau juga merupakan bekas penyerang prolifik bagi negaranya. Menjaringkan 42 gol daripada 64 penampilan untuk Kemboja dari 1995 hingga 2003, beliau sememangnya ibarat sebutir permata yang bersinar dalam sejarah bolasepak negaranya yang pernah suatu ketika dipanggil sebagai Republik Khmer itu.


9. Bounlap Khenkitisack (Laos)
Bounlap Khenkitisack
Menyarung jersi Yotha FC semasa bermain dahulu, kini bekas pemain kebangsaan Laos ini berkhidmat sebagai pengurus dan ketua jurulatih bagi pasukan Lao Toyota FC. Selain sempat melatih pasukan lamanya Yotha FC, sebelum ini beliau juga pernah diberi tanggungjawab untuk melatih pasukan kebangsaan negaranya.


10. Rosanan Samak (Brunei Darussalam)
Rosanan Samak
Bermain sebagai penyerang, bekas pemain kebangsaan Brunei ini paling diingati apabila menjadi salah seorang anggota pasukan jemputan wakil Brunei yang memenangi Piala Malaysia pada 1999. Memulakan karier sebagai pemain dengan Kota Ranger FC, beliau kini adalah seorang jurulatih yang pernah melatih pasukan belia Brunei dan beberapa pasukan Brunei pelbagai peringkat umur.


Negara-negara di rantau Asia Tenggara
(kredit: economists-pick-research.hktdc.com)

Begitulah serba sedikit perkongsian yang mungkin dapat membantu negara-negara Asia Tenggara untuk mula menggunakan nama pemain-pemain seperti ini sebagai contoh ikutan buat generasi yang akan datang. Dalam usaha mencungkil bakat-bakat muda, tidak mustahil suatu hari nanti akan muncul bintang-bintang baru yang boleh menaikkan status rantau ini ke peringkat yang lebih tinggi pula dalam masa terdekat ini.


#KepulauanMelayu   #MalayArchipelago   #Nusantara


Thursday, March 23, 2017

Terima kasih Tengku Abdullah, semoga berjaya TMJ!

Bolasepak dibawa masuk ke semenanjung Tanah Melayu melalui penjajah British. Walaupun sukan tradisional sepakraga sejak dahulu lagi menjadi permainan kesukaan orang-orang Melayu, bolasepak kini telah menguasai hampir semua bangsa di dunia termasuklah bangsa Melayu dan warganegara Malaysia. Rata-rata penduduk Amerika Syarikat yang lebih gemar kepada American football pun sudah mula merasai betapa bahangnya fanatik sejumlah manusia kepada bolasepak, yang mereka sendiri panggil sebagai soccer.

HMS Malaya: Kedatangan bolasepak melalui kapal perang
(kredit: www.hobbylinc.com)

Apabila kapal perang HMS Malaya singgah di perairan negara pada 1920, kehidupan rakyat tempatan mulai berubah. Tahun 1921, bermulalah pertandingan bolasepak tahunan peringkat kebangsaan iaitu Malaya Cup. Ianya begitu popular hinggakan hanya Perang Dunia Kedua sahaja yang boleh menghentikannya buat sementara. Pada tahun 1926, persatuan-persatuan bolasepak Perak, Selangor, Negeri Sembilan, Melaka, dan juga Singapore Amateur Football Association telah bergabung untuk membentuk Malayan Football Association (MFA). Asalnya berpangkalan di Singapura, MFA kemudiannya dihidupkan semula menjadi Football Association of Malaya (FAM) pada 1933 dengan seorang pentadbir kolonial British yakni Sir Andrew Caldecott menjadi presidennya yang pertama. Selepas itu, presiden FAM adalah M.B. Shelley diikuti dengan Dr. J.S. Webster, S.D. Scott, R. Williamson, J.E. King, Adrian Clark, H.P. Byson, dan Dr. C. Rawson, sehinggalah Tunku Abdul Rahman Putra al-Haj menjadi Presiden FAM bukan British yang pertama pada 1951.

Sir Andrew Caldecott
(sumber: www.npg.org.uk)

Selepas pentadbiran FAM dipindahkan dari Singapura ke Malaya pada 1940, jawatan setiausaha agung FAM diwujudkan dengan pelantikan A.R. Singham pada 1941. Senarai setiausaha agung FAM termasuklah Datuk Kwok Kin Keng, Dato' T.P Murugasu, Dato' Paul Mony Samuel, Dato' Dell Akbar Khan, Dato' Ibrahim Saad, Dato' Azzuddin Ahmad, dan Dato' Haji Hamidin Haji Mohd Amin. Bapa Kemerdekaan yang juga Perdana Menteri Malaysia yang pertama, Tunku Abdul Rahman sebagai Presiden Persatuan Bolasepak Malaya telah membawa FAM menjadi antara 14 anggota pengasas Asian Football Confederation (AFC) pada 1956. Dua tahun kemudian, FAM diiktiraf sebagai ahli FIFA. Semangat Tunku terhadap bolasepak juga telah menghasilkan pembinaan Stadium Merdeka di Kuala Lumpur, tempat pemasyhuran kemerdekaan Persekutuan Tanah Melayu daripada penjajahan British. Selain itu, rakyat turut dihadiahkan dengan kejohanan Pestabola Merdeka sebagai salah satu acara utama sambutan kemerdekaan yang kini sayangnya tidak lagi diadakan secara berterusan. Skuad kebangsaan Harimau Malaya pula meraih pelbagai pencapaian, termasuk buat pertama kalinya layak ke Sukan Olimpik pada 1972 di Munich, Jerman Barat.

Tatkala Football Association of Malaya telah diubah namanya kepada Football Association of Malaysia, Perdana Menteri Malaysia yang kedua iaitu Tun Abdul Razak Hussein mengambil alih tampuk kepimpinan FAM daripada Tunku. Jawatan presiden FAM seterusnya diisi oleh Tan Sri Datuk Seri Setia Raja Hamzah Haji Abu Samah, yang kemudiannya turut dilantik menjadi presiden AFC. Selepas itu, Kebawah Duli Yang Teramat Mulia Sultan Pahang, Sultan Haji Ahmad Shah menjadi presiden FAM sebelum diganti dengan anakanda baginda, Tengku Abdullah. Berikutan pengumuman penarikan diri Tan Sri Annuar Musa daripada bertanding dalam pemilihan presiden FAM untuk penggal yang baharu, tahun 2017 bakal memperlihatkan Duli Yang Amat Mulia Tunku Mahkota Johor (TMJ), Tunku Ismail Ibni Sultan Ibrahim menjadi presiden yang ke-15 dalam sejarah FAM.

Kerusi panas FAM akan berpindah tangan kepada TMJ.
(gambar: The Star Online)

Sekali lagi, terima kasih diucapkan kepada Tengku Abdullah kerana telah berusaha dengan sebaik mungkin. Tahniah pula diucapkan kepada Tunku Ismail. Adalah menjadi harapan besar kami semua agar segala macam kanser dan parasit di badan induk bolasepak negara dibuang dengan segera, demi maruah negara!


Thursday, March 9, 2017

Terjerat lagi dalam jerangkap samar arena politik

Tanggal 28 Mac 2017, pasukan Harimau Malaya sepatutnya bertandang ke Stadium Kim Il-Sung di Pyongyang, Korea Utara untuk menghadapi perlawanan kelayakan Piala Asia AFC 2019 namun keadaan politik semasa nampaknya akan merubah sedikit rancangan jadual perjalanan yang telah diatur tersebut.

Misteri terbaru selepas tragedi MH370 dan MH17.
(gambar: www.ttgasia.com)

Berkemungkinan besar perlawanan tersebut akan diadakan di gelanggang berkecuali memandangkan situasi hubungan diplomatik antara kerajaan Malaysia dan kerajaan Korea Utara yang kian tegang dianggap boleh menjurus kepada kebimbangan berkaitan isu jaminan keselamatan. Korea Utara (Korea DPR) pula dijadualkan membalas kunjungan ke Stadium Nasional Bukit Jalil, Kuala Lumpur pada 14 November 2017 tetapi mungkin akan turut terpengaruh dengan keadaan politik pada waktu itu samada sudah diselesaikan ataupun masih lagi berlanjutan. Harap-harapnya kedua-dua pihak dapat mencari jalan perdamaian dan bukannya permusuhan.

Bagi pusingan ketiga kelayakan Piala Asia edisi ke-17 ini, Malaysia dan Korea Utara diletakkan dalam Kumpulan B bersama-sama Lubnan dan juga Hong Kong. Terdapat 6 kumpulan dan hanya dua pasukan bagi setiap kumpulan yang akan layak bertanding di negara tuan rumah kejohanan yakni Emiriah Arab Bersatu (UAE) pada tahun 2019 nanti.

Pasukan-pasukan yang telah pun layak ialah Arab Saudi, UAE, Australia, Qatar, China (China PR), Iran, Jepun, Syria, Thailand, Iraq, Korea Selatan (Korea Republic), dan Uzbekistan. Berikutan saingan kelayakan pusingan pertama dan kedua juga adalah kelayakan untuk ke Piala Dunia FIFA 2018, maka pasukan-pasukan yang telah layak ke Piala Asia tersebut akan berentap lagi bagi merebut 4 1/2 tempat yang dikhususkan buat benua Asia (termasuk negara Australia yang asalnya dari Oceania Football Confederation).

Jika Sir Alex Ferguson melatih Malaysia sekalipun dan
bukannya Datuk Ong Kim Swee, FAM belum berkelas dunia.
(gambar: bongdaso.com)

Buat pertama kali, pusingan akhir Piala Asia kali ini akan menampilkan 24 pasukan berbanding 16 pasukan sahaja sebelum ini semenjak tahun 2004. Malaysia telah pun tersingkir daripada melayakkan diri ke Piala Dunia di Rusia namun adakah Malaysia berpeluang ke Piala Asia? Secara realistik, Korea Utara (120), Hong Kong (142), dan Lubnan (146) menurut ranking FIFA yang terkini dilihat mempunyai banyak kelebihan berbanding Malaysia (162).

Kedudukan Ong Kim Swee sebagai jurulatih negara pula ibarat retak menanti belah apatah lagi Kongres FAM ke-53 bagi pemilihan Ahli Jawatankuasa Eksekutif FAM penggal 2017-2021 akan bersidang pada 25 Mac 2017 ini. Presiden baru FAM yang bakal dilantik nanti dijangka salah seorang daripada dua calon, calon yang akan membuat perubahan-perubahan kecil ataupun calon yang akan membuat perubahan secara besar-besaran. Tunggu dan lihat sahajalah nanti bagaimana Malaysia akan menempuh tahun-tahun yang mendatang. Peace!


Rekod pertemuan antara Malaysia dengan Korea Utara:
- Menang 1, Seri 3, Kalah 3; jumlah perlawanan 7
  [sumber: www.11v11.com]

15 Sep 1974
Malaysia lwn Korea Utara, Menang 2-1, Sukan Asia

18 Feb 1976
Malaysia lwn Korea Utara, Kalah 0-2, perlawanan persahabatan

9 Mei 1979
Korea Utara lwn Malaysia, Seri 1-1, kelayakan Piala Asia AFC

14 Mei 1979
Korea Utara lwn Malaysia, Kalah 1-0, kelayakan Piala Asia AFC

26 Sep 1990
Korea Utara lwn Malaysia, Seri 0-0, Sukan Asia

27 Mac 2000
Korea Utara lwn Malaysia, Seri 1-1, kelayakan Piala Asia AFC

6 Apr 2000
Malaysia lwn Korea Utara, Kalah 1-4, kelayakan Piala Asia AFC


Tuesday, January 10, 2017

Syabas, Mohd Faiz Subri!

10 Januari 2017 (Selasa)

Alhamdulillah. Seperti yang dijangka, Mohd Faiz Sabri telah memenuhi harapan orang ramai terutamanya seluruh rakyat Malaysia apabila dinobatkan sebagai pemenang anugerah jaringan gol terbaik (FIFA Puskas Award) dalam majlis The Best FIFA Football Awards 2016 di Zurich, Switzerland.

Bola tendangan Faiz Subri yang melencong "mencabar hukum fizik".

Selepas melepasi peringkat saringan, sepakan percuma jarak jauh pemain Pulau Pinang (Penang FA) ini dalam perlawanan Liga-M (Liga Super Malaysia) akhirnya telah menewaskan dua pencabar terdekat iaitu sepakan gunting Marlone dari Brazil untuk pasukannya Corinthians dan gol hasil gelecekan solo Daniuska Rodriguez untuk Venezuela dalam Kejohanan Sudamericano Bawah-17 Wanita.

Terima kasih dan tahniah kepada Mohd Faiz Subri sekeluarga di atas kemenangan yang amat bersejarah serta cukup membanggakan memandangkan pencapaian ini juga merupakan kejayaan sulung bagi seorang wakil dari benua Asia untuk anugerah tersebut. Tidak lupa juga, kredit harus diberikan kepada Persatuan Bolasepak Malaysia (FAM) kerana dalam banyak-banyak perkara, ini adalah salah satu perkara yang dilakukan dengan sangat baik oleh mereka apabila membuat keputusan untuk menghantar pencalonan bagi jaringan cantik Mohd Faiz Subri ini kepada pihak FIFA.

Selain itu, adalah menjadi harapan besar agar Mohd (pronounced as "Muhammad") Faiz Subri akan dipertimbangkan untuk diserapkan ke dalam pasukan kebangsaan Harimau Malaya (Harimau Malaysia) dengan sewajarnya pula selepas ini, inshaaAllah.

duniabolasepak.blogspot.my

Selepas ini, Faiz Subri untuk Malaysia.

#bravoFaizSubri   #MalaysiaBoleh   #MainBolaTutupAurat


Monday, January 9, 2017

MALAYSIA: Ketua jurulatih

MALAYSIAN COACHES
Wira yang tak didendang, siapa lagi kalau bukan para jurulatih. Biasanya, setiap seorang pemain kesebelasan utama mempunyai salah satu nombor antara 1 hingga 11 yang jelas tertera di belakang jersi mereka malahan pemain-pemain simpanan juga masing-masing diberikan suatu nombor. Bukan itu sahaja, para penyokong pun turut mendapat nombor apabila disebut sebagai "pemain ke-12". Jurulatih? Tiada nombor yang diletakkan kepada seorang jurulatih setakat yang diketahui umum. Mungkin, dan boleh jadi #0 sahaja yang masih ada memandangkan nombor tersebut memang tidak digunapakai oleh mana-mana pemain pun.

Namun begitu, kurang sesuai pula nombor kosong diberikan kepada seorang jurulatih, apatah lagi jurulatihlah yang paling bertanggungjawab ke atas seluruh pasukan. Tanpa jurulatih, tiadalah pemilihan pemain barisan kesebelasan utama, tiada taktikal, dan tiada strategi. Tanpa semua itu, bagaimana hendak bersaing dalam sukan bolasepak moden yang bertaraf antarabangsa. Lainlah kalau bermain bersama rakan-rakan di waktu kecil. Untuk mengetahui dengan lebih lanjut tentang peranan dan sumbangan individu-individu yang bergelar jurulatih, duniabolasepak.blogspot.my (DBS) menyenaraikan tanpa mengikut turutan sebahagian daripada nama-nama besar dalam bidang kejurulatihan bolasepak negara.

1. Abdul Ghani Minhat
(foto: 1lycos.blogspot.my)

Lebih dikenali sebagai pemain lagenda negara, anak kelahiran Kampung Solok, Rantau, Negeri Sembilan ini menjadi yang pertama menjuarai Piala Malaysia sebagai pemain dan kemudiannya sebagai jurulatih. Diangkat sebagai ketua jurulatih pasukan kebangsaan pada tahun 1969, rekod kejuaraan Piala Malaysia 8 kali sebagai pemain turut ditambah dengan 3 kali sebagai jurulatih, kesemuanya bersama Selangor FA.

2. Jalil Che Din
(foto: kelabjersikita.blogspot.my)

Bekas pemain kebangsaan yang berasal dari Pulau Pinang ini beralih ke arah bidang kejurulatihan selepas kecederaan telah memendekkan kerjayanya sebagai seorang pemain. Diberi tugas sebagai penolong jurulatih pasukan kebangsaan, beliau mengambil alih jawatan ketua jurulatih pasukan kebangsaan pada tahun 1972 dan turut membawa pasukan negara ke Sukan Olimpik di Munich, Jerman. Pekerjaan utamanya adalah di Jabatan Penjara Malaysia, namun beliau sempat menjadi jurulatih kebangsaan dua kali lagi pada tahun 1974 dan 1981.

3. Kuppan Muniandy
(foto: thestar.com.my)

Mendapat pendidikan di Bukit Mertajam High School (atau Sekolah Menengah Kebangsaan Tinggi Bukit Mertajam), beliau pernah bermain mewakili pasukan Penang FA dan juga pasukan kebangsaan. Sebagai jurulatih, beliau telah memberikan kejuaraan Piala Malaysia yang keempat buat Penang FA pada tahun 1974 serta diberi kepercayaan untuk melatih pasukan kebangsaan antara tahun 1973 hinggalah 1977.

4. Chow Kwai Lam
(foto: utusan.com.my)

Pernah mewakili pasukan kebangsaan sebagai pemain, beliau mencipta nama sebagai seorang jurulatih apabila menjadi jurulatih kebangsaan pada tahun 1978 selain turut membimbing pasukan Kuala Lumpur FA memenangi Piala Malaysia tiga kali berturut-turut dari tahun 1987 hingga 1989. Sejarah cemerlangnya sedikit terpalit di sekitar penghujungnya apabila dituduh dan didapati bersalah cuba menawarkan rasuah semasa bersama pasukan Paya Lebar-Punggol FC (kini Hougang United FC) di Singapura.

5. M. Chandran
(foto: forzameyya.blogspot.my)

Dahulu merupakan seorang pemain pertahanan yang cukup ternama, kewibawaan beliau terbukti apabila bukan sahaja dilantik sebagai kapten bagi Selangor FA tetapi juga sebagai ketua pasukan untuk skuad negara. Sifat kepimpinan tersebut turut dibawa bersamanya semasa menjadi jurulatih, terutamanya untuk pasukan kesayangannya Selangor FA, serta sewaktu mengemudi pasukan kebangsaan dari tahun 1982 hingga 1983 dan sekali lagi pada 1988.

6. Mohamad Bakar
(foto: says.com)

Mempunyai pengalaman unik dengan skuad kebangsaan apabila berpeluang untuk bermain bersama dan selepas itu menjadi jurulatih pula kepada pemain lagenda Mokhtar Dahari. Selepas berkhidmat sebagai penolong jurulatih pasukan kebangsaan, beliau dilantik menjadi ketua jurulatih negara pada tahun 1985 hingga 1986.

7. Abdul Rahman Ibrahim
(foto: ww1.utusan.com.my)

Mula terlibat dengan pasukan kebangsaan di sekitar tahun 1976 dan beberapa kali lagi selepas itu sebagai penolong jurulatih, beliau kemudiannya menjadi ketua jurulatih pasukan kebangsaan buat pertama kali pada tahun 1987. Dari tahun 1998 hingga 2000, beliau sekali lagi dipilih menjadi jurulatih kebangsaan dan pada tahun 2008 pula, beliau berkesempatan untuk ke luar negara apabila melatih pasukan Delta Putra Sidoarjo (Deltras FC) di Indonesia.

8. Wan Jamak Wan Hassan
(foto: suarasukan1mas.blogspot.my)

Membimbing pasukan kebangsaan sebagai ketua jurulatih dari tahun 1996 hingga 1997, beliau juga merupakan bekas pemain pertahanan kebangsaan. Pernah memenangi Piala Malaysia sebagai jurulatih Negeri Sembilan FA pada tahun 2009, anak jati Johor ini dikenang sebagai jurulatih yang membantu skuad negara bergelar naib juara edisi sulung Piala Tiger (kini Piala Suzuki AFF) pada tahun 1996 sebelum skuad senior kebangsaan dibubarkan secara terburu-buru oleh badan induk bolasepak negara pada tahun yang berikutnya.

9. Norizan Bakar
(foto: budingea.wordpress.com)

Salah satu pencapaiannya adalah memenangi Piala Malaysia pada tahun 2004 sebagai jurulatih Perlis FA. Beliau merupakan ketua jurulatih pasukan kebangsaan bermula dari tahun 2005 hingga 2007, di samping turut mengendali skuad bawah-23 negara antara tempoh tersebut. Bekas guru sekolah yang lebih mesra disapa sebagai "Cikgu Jan" ini sayangnya terpaksa mengalami pengalaman yang perit apabila Malaysia sebagai salah satu tuan rumah bagi kejohanan Piala Asia tahun 2007 tidak berjaya mempamerkan prestasi yang memberangsangkan.

10. B. Sathianathan
(foto: mazram-iv.blogspot.my)

Mungkin ramai yang tidak sedar, beliaulah yang bertanggungjawab mengembalikan status juara buat Malaysia selepas kali terakhir negara memenangi apa-apa pertandingan adalah pada tahun 1993 dalam Pesta Bola Merdeka. Skuad bawah-23 negara bimbingannya muncul johan Pesta Bola Merdeka tahun 2007 dengan penuh bergaya, selaras dengan pengalaman beliau sebagai penolong jurulatih bagi skuad persediaan Sukan Olimpik beberapa tahun sebelum itu. Kredibiliti beliau terus meningkat apabila ditugaskan sebagai ketua jurulatih negara mulai tahun 2007 hingga 2009 serta memenangi Piala Malaysia tahun 2010 bersama Kelantan FA.

11. Rajagopal Krishnasamy
(foto: thestar.com.my)

Semenjak 1989, selama 20 tahun negara tidak dikalungkan emas Sukan SEA sehinggalah anak buah K. Rajagopal menggenggam kembali pingat yang ditunggu-tunggu pada 2009. Kejayaan skuad bawah-23 negara tersebut bertambah manis apabila K. Rajagopal turut melakar sejarah membawa skuad senior kebangsaan muncul juara Piala Suzuki AFF buat pertama kalinya pada 2010. Pelantikannya sebagai ketua jurulatih pasukan kebangsaan dari 2009 hingga 2013 benar-benar membuahkan hasil setelah melatih skuad negara pelbagai peringkat umur sejak tahun 2004 lagi.

12. Dollah Salleh
(foto: bharian.com.my)

Sebagai seorang pemain penyerang terkemuka pada zaman kegemilangannya, beliau telah membantu negara merangkul pingat emas Sukan SEA tahun 1989 dan juga kejuaraan Pesta Bola Merdeka tahun 1993. Sebagai jurulatih pula, beliau berjaya mencatat rekod luar biasa apabila Selangor MPPJ FC yang dibimbingnya tampil pada tahun 2003 sebagai kelab yakni bukan pasukan negeri yang pertama menjulang Piala Malaysia. Kejayaan demi kejayaan terus dicapainya dan dari tahun 2014 hingga 2015, beliau berkhidmat sebagai ketua jurulatih pasukan kebangsaan.

13. Ong Kim Swee
(foto: alchetron.com)

Pada tahun 2014, beliau menjadi jurulatih sementara yang kedua dalam sejarah buat pasukan kebangsaan selepas K. Rajagopal melakukannya pada tahun 2004. Hanya setahun selepas itu yakni pada 2015, barulah beliau mengambil alih tugas sebagai ketua jurulatih pasukan kebangsaan sepenuh masa. Pernah mewakili negara sebagai pemain, beliau sedikit sebanyak dapat juga menyambung legasi para jurulatih kebangsaan terdahulu apabila skuad bawah-23 negara di bawah kelolaannya menjuarai Sukan SEA tahun 2011 dan Pesta Bola Merdeka tahun 2013.

14. Mohd Azraai Khor Abdullah
(foto: alchetron.com)

Merupakan bekas pemain kebangsaan dan juga Kedah FA, rekod pencapaiannya sebagai seorang jurulatih pula hingga setakat ini agak sukar ditandingi. Selama dua tahun berturut-turut iaitu pada 2007 dan 2008, pasukan Kedah FA yang dilatihnya memenangi ketiga-tiga piala utama yakni Piala Malaysia, Liga Super, dan Piala FA. Kejayaan "Double Treble" tersebut sememangnya menakjubkan apatah lagi pada tahun sebelumnya Kedah FA baru sahaja memenangi Liga Premier dan dinaikkan ke Liga Super. Walaupun belum berpeluang melatih skuad senior kebangsaan, beliau telah melatih pasukan pelapis negara Harimau Muda 'A' pada tahun 2010.

15. K. Devan
(foto: kelateredwarrior.blogspot.my)

Seorang bekas pemain Negeri Sembilan FA yang pernah mewakili pasukan kebangsaan, kerjayanya sebagai jurulatih telah memberikan Negeri Sembilan FA dan Selangor FA kejuaraan Liga Super masing-masing pada tahun 2006 dan 2009 selain kejuaraan Liga Premier buat pasukan berstatus kelab iaitu Kuala Muda Naza FC pada tahun 2008. Kehebatan beliau sebagai seorang jurulatih memang tidak diragui cuma nampaknya belum mempunyai peluang untuk melatih skuad negara buat masa ini.

16. Irfan Bakti Abu Salim
(foto: bhplus.com.my)

Dipilih untuk menyertai pasukan kebangsaan dalam kariernya sebagai seorang pemain, beliau kemudiannya muncul sebagai seorang jurulatih yang sangat berkaliber. Selepas memimpin pasukan Penang FA memenangi liga utama Liga Perdana 1 pada tahun 2001, beliau juga telah menempa nama di luar negara apabila kelab Persipura Jayapura pada tahun 2007 mara sehingga ke perlawanan separuh akhir Divisi Utama Liga Indonesia. Tidak lupa juga, Pasukan Bolasepak Pekak Malaysia (dengan Rosly Hussin sebagai penyerang utama) yang dilatihnya mengutip pingat perak dalam Kejohanan Sukan Orang Pekak Asia Pasifik ke-5 pada tahun 1996 di Kuala Lumpur.

17. M. Karathu
(foto: level-field.blogspot.my)

Jurulatih yang amat berpengalaman luas, beliau dahulu merupakan salah seorang pemain kebangsaan. Selain setakat ini sudah empat kali beliau melatih pasukan lamanya Perak FA, beliau juga telah melatih Kelantan FA sebanyak dua kali dan membawa pasukan negeri pantai timur tersebut memenangi Liga Super pada tahun 2011. Negeri Sembilan FA, Woodlands Wellington FC di Singapura (2002-2003), malah pasukan kebangsaan Sri Lanka (1999-2000) juga pernah menggunakan khidmat beliau, tetapi sayang sekali belum lagi terpilih menjadi ketua jurulatih negara walaupun pernah melatih skuad bawah-21 negara dari tahun 1991 hingga 1992.

18. Zainal Abidin Hassan
(foto: bharian.com.my)

Dikenali sebagai salah satu ikon bolasepak negara, kehebatan beliau bermain samada sebagai pemain penyerang mahupun pemain pertahanan pada zaman kemuncaknya memang tidak disangkal lagi. Selepas bersara pada tahun 1999, beliau memasuki bidang kejurulatihan pula apabila dilantik sebagai jurulatih skuad bawah-17 negara. Kemudian, gandingannya semasa bermain dahulu iaitu Dollah Salleh nampaknya begitu serasi apabila mereka bergandingan beberapa kali lagi dalam konteks pengurusan dan kejurulatihan pula. Selepas daripada itu, beliau sendiri sebagai ketua jurulatih telah memberikan kejuaraan Piala Malaysia kepada Pahang FA pada tahun 2014.

19. Mohd Zan Mat Aris
(foto: bharian.com.my)

Salah seorang pemain Kuala Lumpur FA yang memenangi Piala Malaysia tiga tahun berturut-turut (1987-1989) di bawah kendalian jurulatih Chow Kwai Lam, bekas pemain kebangsaan ini telah mengikut jejak langkah jurulatihnya itu apabila turut sama berkecimpung dalam dunia kejurulatihan. Selain menerajui pasukan Terengganu FA untuk menjuarai Piala Malaysia pada tahun 2001, beliau juga pernah menjadi ketua jurulatih Pasukan Bolasepak Pekak Malaysia ke Deaflympics tahun 2001 di Rom, Itali manakala dari tahun 2013 hingga 2014 sebagai penolong jurulatih bagi skuad bawah-21 negara iaitu Harimau Muda 'B'.

20. Tan Cheng Hoe
(foto: bharian.com.my)

Beliau menjadi sensasi terbaharu dalam kalangan para jurulatih tempatan selepas membantu pasukan negeri jelapang padi Kedah FA menggondol gelaran juara Piala Malaysia pada tahun 2016 dengan menewaskan juara bertahan, Selangor FA. Dari tahun 2009 hingga 2013, beliau merupakan pembantu jurulatih bagi K. Rajagopal yang menghadiahkan kejayaan bersejarah buat negara iaitu pingat emas Sukan SEA tahun 2009 dan menjadi johan Piala AFF tahun 2010.


Di luar negara, pangkat sebagai seorang pengurus biasanya turut menggalas tanggungjawab sebagai ketua jurulatih. Yakni, pengurus merupakan bos merangkap ketua jurulatih. Di Malaysia pula, keadaannya adalah berbeza apabila jawatan pengurus sering diasingkan daripada jawatan ketua jurulatih. Seorang pengurus bolasepak di Malaysia boleh sahaja tidak tahu-menahu tentang bolasepak asalkan boleh menjaga hal ehwal pentadbiran, kewangan, dan komunikasi, sedangkan ketua jurulatihnya cuma dibolehkan mengawal selia hal-hal lain yang berkaitan dengan isu teknikal bolasepak sahaja.

Memanglah boleh dilakukan secara begitu tetapi kelihatan agak kelakar seperti mana kelakarnya tendangan dari gawang (goal kick) yang diambil oleh pemain yang bukannya seorang penjaga gol. Rakyat Malaysia ingin melihat skuad kebangsaan 'duduk sama rendah, berdiri sama tinggi' dengan negara-negara lain? Berangan sahajalah, perkara yang asas pun badan induk bolasepak negara (dan ahli-ahli gabungannya) masih tidak faham-faham lagi. Entah bila hendak berubah. Lantaklah, apa-apa pun kita hargai sahaja sumbangan serta jasa para jurulatih termasuk beberapa nama lagi seperti:
  • Ahmad Shafie
  • Rahim Abdullah
  • Yunus Alif
  • Abdul Jalil Rambli
  • Moey Yok Ham
  • Razip Ismail
  • Nasir Yusof
  • Ahmad Yusof
  • Kelly Tham
  • Khaidir Buyong
  • Elavarasan Elangowan
  • Veloo Sinnathamby
  • Tajuddin Noor
  • Abu Bakar Fadzim
  • Azman Adnan
  • Mohd Nidzam Jamil
  • Ramlan Rashid
  • P. Maniam
  • K. Gunalan
  • Khan Hung Meng
  • Wahid Uji
  • G. Selvamohan
  • Che Ku Marzuki
  • Ahmad Shaharuddin Rosdi
  • Mohd Fauzi Pilus
  • Syamsul Saad
  • Khalid Shahdan
  • Azmi Mohamad
  • Azmin Azram Abdul Aziz*
  • Hassan Sazali Mohd Waras*
  • Yong Wai Hwang*
  • Mohd Faozi Mukhlas*
  • Lim Chuan Chin*
  • Ismail Ibrahim*
  • Zulkefli Shamsudin*
  • Zainuddin Yusof*
  • Mohd Haris Lajid*
  • Mazlan Wahid*
  • Aminuddin Husin*
  • M. Paramasivam*
  • Richard Scully*
  • Lim Teong Kim*
  • Khairul Azman Mohamed*
  • Hashim Mustapha*
  • Wan Rohaimi Wan Ismail*
  • Radhi Mat Din*
  • Ahmad Sabri Ismail*
  • Azlan Johar*
  • P. Balakrishan*